آرتلی | اخبار هنری آخرین اخبار هنری از ایران و جهان را در آرتلی دنبال کنید

پیمان سلطانی: در «ایرانه خانم» به دنبال هویت (Identity) بوده‌ام

پیمان سلطانی: در «ایرانه خانم» در جستجوی هویت (Identity) بوده‌ام

پیمان سلطانی

دومین نشست «شنیدار» برنامه موسیقایی «ایرانه خانم»، اثر تازه «پیمان سلطانی» با هم کاری بیش از ۱۴۰ مجری هنری، هفته دوم خرداد ماه ۱۳۹۶ برگزار می‌شود.

به نوشته سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، بعد از اجرا اولین نشست «شنیدار» برنامه هنری «ایرانه خانم» در روز ۵ خرداد ماه که با حضور چهره‌های سر‌شناس فرهنگی، ادبی و هنری برگزار شد، نشست دوم این سری، ۱۲ خرداد ماه با حضور نوازندگان و خوانندگان اثر، قبل از انتشار آلبوم در خارج و داخل کشور، انجام خواهد پذیرفت. نشست سوم نیز در تیرماه امسال در تورنتو با حضور شخصیت‌های علمی و فرهنگی برگزار خواهد شد.

«پیمان سلطانی»، آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازنده و پژوهشگر موسیقی کشورمان، در گفتگویی با خبرنگار سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان» عنوان کرد: «ایرانه خانم را طی سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۸ نوشتم و در ۱۳۸۹ آن را ادیت کردم و در‌‌ همان سال که مصادف بود با سال ۲۰۱۰ میلادی، به وین رفته و با ارکستر سمفونیک ناسیونال چک و اسلواکی به رهبری آقای «علی رهبری»، بخش سمفونیک اثر را ضبط کردیم. بعد از آن مَسترِ کار را به ایران آورده و طی ۷ سال کار ضبط ۴۹ خواننده و ۲۴ نوازنده ایرانی، پایین نظر من صورت گرفت و میکس و مسترینگ و تکمیل سازی بخش مهندسی صدا را آقای «حامی حقیقی» برعهده داشتند.»

وی اضافه کرد: «در حقیقت این ۴۹ خواننده را من از میان بیش از ۱۰۰ خواننده انتخاب کردم. در بسیاری موارد آواز چندین عدد از خواننده‌ها را ضبط کردم و چون صدایشان خوب اثر نبود، از نو آواز دیگری جانشین آواز قبلی گردید و در ‌‌نهایت به این تعداد از خوانندگان همکار در این سری رسیدیم. همه برخوردهایی که در ایرانه خانم صورت گرفته، با استناد به گونه‌ای از بازی اعداد پیش رفته و حالتی نمادین دارد. به طرز مثال، عدد ۴۹ خواننده، نمادی از سال تولد بنده یعنی ۱۳۴۹ است و ۱۲ موومان اثر، مقارن با ۱۲ ابزاری ست که ما در موسیقیمان داریم. عدد ۱۱ در انتخاب بانوان همخوان، یک عدد فرضیه آلِ والاست که نشانه هماهنگی، تناسب، تلطیف، تعادل و خرسندی ست و به نحوی برابری مرد و زن را روایت می‌کند. لذا این بخش تعادل را در برابری زن و مرد حفظ کرده‌ام.»

هم اینک بخوانید:   گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با «فرامرز گرمرودی» پیرامون داشته های موسیقی ایران و آذربایجان

پیمان سلطانی در تشریح بیشتر شناسنامه اثر ادامه داد: «این سری در حقیقت ترکیبی است از مدهای یونانی، موسیقی کلاسیک غربی، موسیقی ابزاری خودمان و اتمسفرهایی از موسیقی فولکلور ایران و نگاهی به انگاره‌ها و فیگورهای ریتمیک موسیقی پاپیولار جهانی و گاهی پاپیولارهای ایرانی که تلاش من بر آن بوده است که در شکل هیچ فرم ویژه و واحدی نباشم و به علاوه از طرف دیگر در شکل واضح پیشین هم قرار نگیرم. به طرز مثال امکان دارد در لحظاتی موسیقی فضایی اکسپرسیونیستی به خود بگیرد یا در قسمت دیگری از اثر نگاهی اسپکتورالیستی به آن داشته باشم، یا لحظاتی از موسیقی تداعی گر محیط رمانتیک ملی یا حتی در مواقعی برخوردی ناتورالیستی با آن کرده باشم، با اینحال با این وجود، ایرانه خانم از هیچ فرم و قالب ثابتی تبعیت نمی‌کند. هدف این بوده که مکتبی در موسیقی کلاسیک ایران بوجود آید. از قبیل موسیقی بلابارتوک، خاچاطوریان، دِوُرژاک و اسمتانا که به مکتب موسیقی کلاسیک کشورشان دست یافتند. ما آهنگسازان برجسته‌ای در موسیقی کلاسیک ایران داشته و داریم، با اینحال متأسفانه موضوعی به اسم هویت در آثارشان جایگاهی ندارد- هویت ملی، هویت فارسی و ایرانی، یعنی موسیقیدانان ما غالبا آثارشان را در فضاهایی ایرانی-عربی، ایرانی- هندی، ایرانی-ترکی، آمریکایی و یا اروپایی می‌نویسند. کمتر با آهنگسازانی برخورد داشته‌ام که در موسیقیشان مسئلهٔ هویت را مد نظر داشته باشد و موسیقی یشان رنگ و بوی پارسی بدهد. از اینرو من در جستجوی هویت (Identity) بوده‌ام. هویت ایرانی و هویت در موسیقی ایرانی. وقتی یک توریست وارد ایران می‌شود، نمی‌داند تکلیفش با موسیقی ایرانی چیست! آیا موسیقی ایرانی‌‌ همان موسیقی ردیفی و ابزاری است یا موسیقی کردستان، خراسان، آذربایجان، بوشهر، گیلان، مازندران، بختیاری یا بلوچ است؟ یا حتی موسیقی پاپیولار! یک نوع سردرگمی عظیمی با استناد به این شرایط احساس می‌شود. من سعی کرده‌ام که پیوندی بین همهٔ این نوع‌ها و تفکرات موسیقایی ایجاد کرده و با این اثر به گونه‌ای برخورد کنم که خروجی آن نه تنها برای شنوندهٔ ایرانی‌های عام و ویژه که برای شنوندگان قومی نیز قابل پذیرش باشد، همینطور برای کل جهانیان، ملموس و پذیرفتنی باشد و حس همزیستی و هم خویشی با آن داشته باشند. یک مکتب موسیقی کلاسیک ایرانی را با بضاعت و تصور خودم ایجاد کرده‌ام که با این وجود باید منتظر انتشار این اثر بود و در مقابل قضاوت عادلانه منتقدین، دید که در این ایجاد این رفتار موفق بوده‌ام یا نه.»

برنامه ایرانه خانم

خالق اثر به علاوه از طرف دیگر عنوان کرد: «در ایرانه خانم من تاریخ ایران بخصوص تاریخ استبدادی این اقلیم پهناور را مد نظر داشته‌ام. ایرانه خانم به معنی خاک و وطن است. ایران اسم زن است و ه تأنیث که به آن می‌پیوندد بر زنانگی اسم تأکید می‌کند و آنرا به تقدس مادرانه می‌کشاند. در اسطوره مادر با خاک برابر است، در حقیقت زایشی که با خاک اتفاق می‌افتد مقارن است با زایش مادرانه. لذا مادر‌‌ همان خاک، سرزمین و وطن است. پس ایرانه خانم یعنی وطن. ما در بیشتر مواقع در طول تاریخ از جانب جنگ‌های عجیبی که به وسیله افغان و مغول و عثمانی و اعراب و غیره داشته‌ایم، با گونه‌ای از اختناق و استبداد ستمگری و ظلمی مواجه بوده‌ایم و غم بزرگی پیوسته سرزمین ما را در بر گرفته است. من از محیط دشتی آمیخته با مدهای یونانی‌ای از قبیل دریَن، فریژِن، لیدیَن، میکسولیدیَن و… استفاده کرده‌ام و با سود‌مندی همزمان از دو گام غربی در این آمیختگی، ترکیبی ایجاد می‌کنم که با این وجود با موسیقی تلفیقی رایج که به آن هیچ اعتقادی ندارم، اختلاف دارد. قبل از آن پژوهشی صورت داده و بعد از آن به تولید اثر پرداخته‌ام.»

هم اینک بخوانید:   گپُ و گفت «موسیقی ایرانیان» با اردوان کامکار: دیگر دوره سطحی نگری و ژانگولربازی قبلی است

این آهنگساز با اشاره به تعداد خوانندگان همکار در «ایرانه خانم» خاطر نشان کرد: «دلیل تعدد فراوان خوانندگان در این اثر در حقیقت این بوده که من می‌خواسته‌ام، دوره‌های مختلف تاریخی را با لحن‌های مختلف به اجرا در بیاورم. جاهای متفاوتی، دکلمه‌هایی با صدای خانم‌ها بهبهانی، فرخنده حاجی‌زاده، مردها محمود دولت آبادی و رضا براهنی می باشد. یک ترجیع بندی در کار می باشد با شعری از دکتر براهنی که بیان می کند: «گرچه ندارم خانه در اینجا، خانه در آنجا، با توام ایرانه خانم دلچسب…»، در حقیقت ما به یک بی‌وطنی تشبیه شده‌ایم. پر واضح است که ما نمی‌توانیم با یک مشت خاک و با یک چمدان، وطنمان را عوض کنیم یا جابجا کنیم. نمی‌توانیم سفر کنیم و بدون وطن باشیم، در عین حال وقتی در وطن خود هستیم هم باید احساس کنیم که وطن از آنِ ماست و من تأکیدم در ایرانه خانم این بوده که به این نتیجه دست یابیم که وطن از آن ماست. این احساس را به دست بیاوریم که هرچه باشد ما این وطن را دوست داریم. این وطن را، غم‌هایش را، دیده‌ایم، چشیده‌ایم، خوانده‌ایم و شنیده‌ایم و نهایتا غم‌ها را می‌شناسیم. من با این غم‌ها مقابله کرده‌ام. در این اثر بخش‌هایی از موسیقی تراژیک است، بخش‌هایی دراماتیک است و بخش‌هایی هم وجهه رمانتیسم دارد و این‌ها مکررا با یکدیگر مقابله می‌کنند. شعرهای استفاده شده از دکتر براهنی، گاهی شعرهای عاشقانه است که عشق به میهن و سرزمین می‌تواند باشد یا عشق به معشوق. گاهی شعرهای حماسی و اجتماعی است که در آن ستمگری و ستیز با تاریخ را نشان می‌دهد.»

هم اینک بخوانید:   هامون بهرامی مقدم: دغدغه ام از تولید «مارال» ایجاد اثر بی کلام بوده است

در اینجا ضروری است این نکته اضافه شود که انتشار آلبوم «ایرانه خانم» در ایران در تاریخی بعد از انتشار آن در خارج از کشور، انجام خواهد شد. پیمان سلطانی انتهای خرداد ماه سفری به کانادا خواهد داشت جهت مذاکره با چندین کمپانی که مراحل نشر این اثر در خارج از کشور را ترتیب اثر دهند. بعد از آن جهت انتشار داخلی این اثر اقدام خواهد شد.

پیشتر قادر اید عکسهای ‌نغمه ی شادخواست از اولین نشست «شنیدار» برنامه «ایرانه خانم» را از موسیقی ایرانیان مشاهده نمائید.

اگر به موسیقی سنتی علاقه مند هستید و دوست دارید گفتگو با خوانندگان موسیقی سنتی را پیگیری کنید با آرتلی همراه باشید. به علاوه از طرف دیگر خواهشمندیم دوستان خود را به جمع ما بیافزایید.

لینک منبع